Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2018

Είμαστε ακόμα ζωντανοί…


Τα “διαπιστευτήρια”

Αναρωτιέται κανείς μέχρι πού μπορεί να φτάσει κάποιος προκειμένου να αποδείξει πόσο “σπασικλάκι” ή “φυτουκλάκι” είναι απέναντι στα αφεντικά του και πόσο εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους.


Αναρωτιέται κανείς μέχρι πού μπορεί να φτάσει κάποιος προκειμένου να αποδείξει πόσο “σπασικλάκι” ή “φυτουκλάκι” είναι απέναντι στα αφεντικά του και πόσο εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους. Δε διστάζει ακόμα και να προδικάσει το τέλος των ηλικιωμένων της χώρας του -το “προσδόκιμο” φερ’ ειπείν- αναιρώντας και το χριστιανικό  “ά γ ν ω σ τ α ι   α ι   β ο υ λ α ί   τ ο υ  Κ υ ρ ί ο υ” για το αναπόφευκτο.

Το “σπασικλάκι” διαβεβαιώνει το τετελεσμένο για να αποδείξει πόσο καλά εκτελεί την εντεταλμένη υπηρεσία.

Προσωπικά, σχεδίαζα να φτάσω -γιατί όχι- και στο 2040, να μην πω και το 2050 κάνοντας χρήση των ευχών “να τα εκατοστήσεις”.

Αλλά μέχρι να πιάσουν οι ευχές, υπάρχει κι άλλος δρόμος κολασμένοι σύντροφοι των 70 άνω, να απαντήσουμε στον “ακομψο” λόγο και στο σύστημα που μας θέλει εκτός.


Είμαστε ακόμα ζωντανοί…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου