Νέα Ειδική Εκθεση για τα συνταξιοδοτικά
συστήματα σε σχέση με τη γήρανση του πληθυσμού, δημοσιοποίησε το ΔΝΤ,
όπου όπως αναμενόταν επαναλαμβάνει τη γνωστή συνταγή του για παραπέρα
περικοπές στις κρατικές δαπάνες για την Ασφάλιση, τη συρρίκνωση των
δημόσιων ασφαλιστικών συστημάτων και την ενίσχυση των ιδιωτικών, μέσα
και από την προώθηση του συστήματος των «3 πυλώνων». Ειδικά μάλιστα για
την Ελλάδα, όπως και για την Κύπρο, το ΔΝΤ προβάλλει τον ισχυρισμό ότι
οι κύριες συντάξεις που δίνονται αντιστοιχούν στο 65% του μέσου μισθού,
σε αντιπαραβολή με χώρες όπως η Λετονία και η Ιρλανδία, όπου το ποσοστό
αναπλήρωσης της κύριας σύνταξης προς το μισθό είναι κάτω από το 30%.
Είναι φανερό ότι οι συγκρίσεις αυτές θέτουν το στόχο για τις κυβερνήσεις
και τα κόμματα του κεφαλαίου σε ό,τι αφορά τις επόμενες
αντιασφαλιστικές μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα.
Η προπαγάνδα γύρω από το «γενναιόδωρο» τάχα ασφαλιστικό σύστημα στη χώρα μας, στην οποία πρωτοστάτησαν το ΔΝΤ, η ΕΕ και τα κόμματά τους, αποτέλεσαν διαχρονικά άλλοθι για μεγάλες μειώσεις και ανατροπές. Η επανάληψή τους σήμερα αξιοποιείται ως άλλοθι από τον ΣΥΡΙΖΑ για τις περικοπές που έχει κάνει ως κυβέρνηση, προετοιμάζοντας τις επόμενες. Κι αυτό καθώς μετά την ψήφιση του νόμου 4387/2016 (νόμος Κατρούγκαλου), οι συντάξεις μπαίνουν σε μόνιμη πρέσα, με αποτέλεσμα η συνολική συνταξιοδοτική δαπάνη από το 17,1% του ΑΕΠ, το 2017, να μειωθεί στο 12,7% του ΑΕΠ τα επόμενα χρόνια, ενώ και η κρατική χρηματοδότηση της δημόσιας Ασφάλισης να περιοριστεί και αυτή στο 4,8% του ΑΕΠ. Κι όλα αυτά στο όνομα της «βιωσιμότητας» του ασφαλιστικού συστήματος, που είναι η βάση και της κριτικής που ασκεί το ΔΝΤ στις μέχρι τώρα μεταρρυθμίσεις.
Η προπαγάνδα γύρω από το «γενναιόδωρο» τάχα ασφαλιστικό σύστημα στη χώρα μας, στην οποία πρωτοστάτησαν το ΔΝΤ, η ΕΕ και τα κόμματά τους, αποτέλεσαν διαχρονικά άλλοθι για μεγάλες μειώσεις και ανατροπές. Η επανάληψή τους σήμερα αξιοποιείται ως άλλοθι από τον ΣΥΡΙΖΑ για τις περικοπές που έχει κάνει ως κυβέρνηση, προετοιμάζοντας τις επόμενες. Κι αυτό καθώς μετά την ψήφιση του νόμου 4387/2016 (νόμος Κατρούγκαλου), οι συντάξεις μπαίνουν σε μόνιμη πρέσα, με αποτέλεσμα η συνολική συνταξιοδοτική δαπάνη από το 17,1% του ΑΕΠ, το 2017, να μειωθεί στο 12,7% του ΑΕΠ τα επόμενα χρόνια, ενώ και η κρατική χρηματοδότηση της δημόσιας Ασφάλισης να περιοριστεί και αυτή στο 4,8% του ΑΕΠ. Κι όλα αυτά στο όνομα της «βιωσιμότητας» του ασφαλιστικού συστήματος, που είναι η βάση και της κριτικής που ασκεί το ΔΝΤ στις μέχρι τώρα μεταρρυθμίσεις.
